Druk Tokyo

Vandaag terug naar Tokyo. Schijnbaar is Golden week begonnen; een week waarin Japanners een paar feestdagen achter elkaar hebben. We konden daardoor pas om 11:00 met de trein weg uit Osaka. Op zich niet zo heel erg, maar 't was wel ff zweten (eerst deden ze bij Japan Rail alsof alles weleens vol zou kunnen zijn). Maar goed, we hebben de trein gehaald.

Op het station van Osaka nog even een bentobak gehaald voor onderweg. Dat doen ze hier allemaal. Japanners in de trein zaten om 11 uur al meteen aan het bier :D

Wij hielden het bij bento en basketball; NBA playoffs zijn begonnen en die wedstrijden die in de VS 's avonds worden uitgezonden zijn hier mooi 's ochtends. Kwam goed uit dus:

45 minuten voor Tokyo zowaar Mount Fuji weer een keer gezien. Op de heenweg zat ie vrolijk in de wolken.... Ik stond zelf op het balkon om wat foto's te kunnen maken. Valeri werd door twee Japanners geroepen dat die berg te zien was. Ze stonden zelfs even op van hun plek zodat ze het vanaf daar kon bekijken. Te aardig, al die gasten hier!

Tegen 15:00 kwamen we aan bij het hotel in Shinjuku. Even de spullen gedumpt en toen maar op pad gegaan. Bij Shinjuku Station vloog een zeppelin rond. Geen idee waarvoor ie diende, maar zag er leuk uit:

We zijn met de metro naar Shibuya gegaan om te kijken bij Junie Moon. Het schijnt dat je daar binnen geen foto's mag maken, dus dat heb ik ook niet gedaan...

... vreemd genoeg stond er wel een panoramafoto op m'n telefoon toen we weer buiten stonden. iPhone, it's magical.

Vlakbij Junie Moon stond een geinig gebouw. Had er een foto van op internet gezien, dus daar zijn we ook meteen maar even langsgelopen:

Daarna wilden we gaan eten bij Slappy Cakes; een pannenkoekenhuis uit de VS dat hier net was geopend. Wij dus vrolijk erheen gesjokt. Bleek er een dikke wachtrij voor de deur te zitten. Japanners houden bijna net zoveel van het wachten als van het eten, lijkt het. Wij niet, dus toch maar doorgesjokt naar First Kitchen, voor een spaghettisaus burger. Op weg erheen stond er op straat een meisje te zingen:

En een fimpje:


Ook in Shinjuku was het enorm druk, foto vanuit First Kitchen:

Laatste dag Osaka

Nog moe van al het lopen gisteren. Dus een beetje rustig aan gedaan vandaag. Eerst naar Tennoji, waar een ABC Craft Store zit.

Na hier een uurtje rondgekeken te hebben zijn we naar Tsuruhashi gegaan. Hier zit Korean Town. En dat klinkt een stuk spannender dan het is: een soort overdekte markt, met allemaal rotzooi en eten, zoals in Beverwijk.

Na de zoveelste kraam met vis hadden we het snel gezien en toen maar terug gegaan naar Shinsaibashi.


Nog even gekeken Tokyu hands en toen alvast wat spul bij elkaar geraapt voor morgen. Om 11 uur met de Shinkansen terug naar Tokyo voor een laatste week daar...

Vandaag nog een lekker broodje gegeten: Toy Story brood met witte chocola en meloenpasta erin:


In een winkel stond een geinige pandamok, maar nu ik de foto ervan terugzie lijkt het alsof de panda je kop koffie aan het humpen is. Niet echt een lekker idee:

Kobe

Vanaf Osaka is het maar een klein stukje naar Kobe. En aangezien we een railpass hebben zijn we daar vandaag maar eens naartoe gegaan. Bij het Shin-Nagata station staat een 18 meter hoog standbeeld van Ironman Tetsujin 2. Het beeld is hier neegezet op de 15e verjaardag van de grote aardbeving van Kobe (in 1995).

Vanaf Kobe Station zijn we naar Meriken Park gelopen. Dit park ligt aan het water en ook hier vind je een gedenkteken aan de grote aardbeving van 1995 waarbij 4600 inwoners van Kobe omgekomen zijn:

Via Chinatown zijn we vervolgens naar Sorakuen gelopen.

Sorakuen is een traditionele Japanse tuin. De tuin stamt uit 1885 en was onderdeel van het huis van een voormalig burgemeester van Kobe, maar werd in 1941 vrijgegeven voor het publiek.

Na de tuin was het een stukje klimmen naar Kitano-cho. In dit wijkje staan veel huizen waar vroeger buitenlandse handelaren en diplomaten woonden. 

Ze hadden ook een Nederlands huisje, maar je moest betalen om binnen te kijken. Aangezien alle Japanners ook alleen maar rondliepen en niet naar binnen gingen, hebben wij dat ook niet gedaan. Ik heb niet het idee dat we veel gemist hebben. Een grote klomp met een fiets, zo zien ze ons:

Omdat dit allemaal nog niet hoog genoeg was zijn we naar het beginstation van de Kobe Ropeway gelopen. Ook hiervoor moest je eerst weer een aardig stukje bergop lopen. En dan kon je met een kabelbaantje naar een specerijentuin en uitzichtspunt op de berg:

Boven hadden ze een warm voetenbadje waar je even kon bijkomen:

De Nunobiki Herb Garden is de grootste van Japan en ze hebben hier honderden soorten specerijen en bloemen:

Het leek me een goed plan om van boven naar beneden terug te lopen. Op de kaart zag het eruit als een klein stukje lopen (600 meter), maar dat viel toch wel tegen. De weg slingerde de halve berg langs en het liep de hele tijd stijl af, zodat je op moest letten waar je liep. Toen we bijna beneden waren kwamen we nog wel langs een 40 meter hoge waterval, dus dat was mooi:

Maar we waren blij toen we na ruim een uur lopen eindelijk beneden waren. Wisten niet hoe snel we de Shinkansen terug naar Osaka moesten nemen:

Koninginnedag in Osaka

Vanochtend een dagje regen in Osaka. Maar gelukkig betekent dat hier alleen dat je met je paraplu naar de metro moet lopen. Daarna kan je de overdekte winkelstraat in en loop je verder droog.

We zijn van Namba terug gelopen naar Shinsaibashi Station. Onderweg de Glico Man...

 

 ... en een geinige winkel met Lolita outfits. Al zie je ze hier niet heel veel in rondlopen:

's avonds zijn we naar een Korean BBQ gegaan. Ik had op internet gelezen dat ze hier Engels spraken en gratis wi-fi hadden, dus dat kwam goed uit. Je krijgt in het begin 19 verschillende items en daarna kan je onbeperkt stukken bijbestellen. De meest aparte waren Rundermaag, runderhart en runderdarm:

We hadden de iPad meegenomen en konden ondertussen mooi de kroning volgen:

In Japan was 's ochtends de kroonprinses op het nieuws. Schijnbaar heel bijzonder, omdat ze bijna nooit mee gaat op dit soort reizen. Ze heeft tot nu toe geen mannelijke troonopvolger kunnen produceren, dus dan komt er aardig wat druk op je te staan. In 2006 heeft ze een tijdje op Het Loo in Apeldoorn gezeten om bij te komen. En nu waren ze er nu in Amsterdam dus ook bij:

Al met al toch wel leuk om het vanaf hier te hebben kunnen volgen!

Kyoto

Vanochtend zijn we met de trein van Osaka naar Kyoto gegaan. Met de Shinkansen kan het in 15 minuten, maar wij hadden een stoptrein, dus duurde het 40 minuten. Onderweg zie je dan wel leuke dingen, zoals de Meiji chocoladefabriek:

We waren rond 11 uur bij Kyoto Station. Eerst even gekeken bij de grote BIC Camera Store bij het station. Ze hadden hier geinige kleine bluetoothluidsprekertjes van Sony. Zat verrassend goed geluid in, voor zulke kleine dingen:

Het was buiten een graad of 24, maar in de zon was het al aardig zweten, Helemaal omdat Kyoto nogal heuvelig is.


Om af te koelen bij Doutor maar een voorjaarscake met een yoghurtmilkshake gehaald:

Van de week hadden we bij First Kitchen deze hamburgers gehaald. Een spaghetti- en chilisausburger. Erg lekker, maar in dat restaurant stonk het alsof er iemand had lopen kotsen : (

Verder in Kyoto een beetje de toeristen gevolgd naar het park en de bijbehorende tempels. Onderweg een paar winkels in geweest voor de gein...

... en omdat het zo warm was. Ze hebben hier een overdekte winkelstraat. Dacht eerst dat het tegen de regen was, maar het lijkt erop dat dat in de zomer ook wel handig is tegen de zon. Je ziet sowieso veel Japanners met parapluutjes en zonnekappen op lopen als de zon schijnt.

Uitzicht over de rivier bij Kyoto:


Nieuwe auto voor een oude tempel.


Vandaag waren er echt heel veel meisjes in komono te zien. Misschien omdat het mooi weer was ofzo? Een Japanse variant van rokjesdag in Nederland... Een paar bij een tempelpoort:


Vier op een rij:


Toeristen als Maiko:

En nog een setje van vier:

In het park verkochten ze geglazuurde aardbeien. Het leek erop alsof ze in siroop gedoopt waren, maar bleek dus snoeihard te zijn, als een lollie ofzo. Wel lekker, maar kan als we thuis zijn meteen de tandarts bellen:

Op weg naar boven werd het hoe langer hoe drukker. Je vraagt je af waar al die mensen vandaan komen. Moeten ze niet werken op maandag?

Langs de straat verkopen ze ook hier weer wat vage dingen. Zoals deze: gezuurde komkommers. Smaakte best lekker, al leek het erop dat er ook een vleugje thee bij in zat:

Snoepjes, in de vorm van kleine lunchbakjes:


Paraplu's die als ze nat worden een plaatje laten zien:


En dan, na een paar honder meter heuvel op, en door massa's mensen te zijn geworsteld, kom je aan de top... Bij Kiomizudera:

Een mooi stukje klimmen in het altijd mooie Kyoto. Maar tegen een uur of 15:00 vonden we het mooi geweest. Dus hop de trein in en terug naar Osaka...

Later!