Compleet op volgorde

Naar Londen hadden we een half uurtje vertraging, maar we hadden 3 uur de tijd om over te stappen, dus dat ging allemaal prima. Heerlijk in de rij bij de security. Paar van die stressende Engelsen achter me die helemaal gingen zeiken dat ik een man in een rolstoel voor liet gaan. Prachtig, wat een volk. 

Vanaf Londen ginger we 45 minuten te laat weg, want "er was een luik aan de buitenkant dat niet dicht wilde waar nog even een technicien voor moest langs komen". Heerlijk om te horen net voor je gaat vliegen :D

Uiteindelijk half uurtje later dan verwacht geland, maar op Narita was het lekker rustig. Dus na de douane meteen ff pinnen. Oeps: ING kaart geweigerd. Rabo kaart ook. Gelukkig werkte VISA nog, anders zaten we meteen op dag 1 zonder geld in Japan. Er schijnt een of andere aanpassing te zijn gedaan aan geldautomaten in Japan en de VS waardoor kaarten met een chip niet meer werken. Lekker dus....

In de trein naar Tokyo kom je meteen weer de beleefdheid in Japan tegen; iedereen is superstil en d'r hangt een waarschuwing dat je rekening moet houden met andere passagiers als je op je computer werkt. Je weet wel; voor al die herrie die je toetsenbord maakt:


Bij het hotel vast de koffers gedumpt en toen naar Junie Moon om een pop voor Joelle af te leveren voor een tentoonstelling. Ze waren te druk om hem meteen neer te zetten, maar er stonden al een aantal anderen:

's middags zijn we naar Nakono Broadway gelopen.
Gangnam Style sokken:


Daarna nog even naar Akihabara. Ze hadden hier de nieuweste Sony TV staan; 2 meter 14, met 4K resolutie, dus grofweg 4x scherper dan Full HD. Ziekelijk mooi beeld, maar ook ernstig duur.

Na een portie Okonomiyaki met Melondrink bij Yodobasi houden we het voor gezien.

Terug naar het hotel en proberen te slapen...

Mooi om 1 uur klaarwakker vanochtend. Uiteindelijk nog wel weer een beetje kunnen slapen...

Vandaag had Val een workshop bij Rosalynn Perle. Dit begon pas om 13:00, dus 's ochtends nog even door de regen wat in de buurt rondgewandeld en opnieuw geprobeerd te pinnen. Probleem nog niet opgelost, maar we hoorden dat het binnen 10 dagen verholpen zou moeten zijn. Nu kunnen wij gelukkig nog pinnen met een creditcard, maar als je die niet bij je hebt sta je leuk te kijken hier in Tokyo :D

Hello Kitty marktje bij Tokyu Hands:

Ze hadden daar ook deze Magic Hands, om de afwas mee te doen.

Ik weet niet of alles er dan vanzelf schoon mee wordt ofzo, maar het zag er wel apart uit:

Theekoppen bij Isetan:


Ze hebben deze maand Hello Kitty donuts, bij Mr. Donut:


De workshop bij Rosalynn Perle was in een heel klein cafeetje. Volgens mij waren er een stuk of 8 deelnemers, het paste d'r allemaal maar net in.


De hele winkel stond vol met Blytes en achtergrondjes waar je ze tegen aan kon zetten:


Belgische wafels, cake met theesmaak en stroopwafels voor tussen de middag:


Het resultaat na een paar uurtjes ploeteren:


's avonds nog even een stukje door de buurt gesjokt en nu hopelijk moe genoeg om een nacht door te kunnen slapen...

Vanochtend op tijd de deur uit om de Tokyo Sky Tree op te gaan. Deze 634 meter hoge toren doet dienst als TV-mast en is in 2012 open gegaan.

Op internet stond overal dat je moest zorgen dat je vroeg was, omdat je anders uren moet wachten. We waren aardig op tijd, en konden praktisch meteen doorsjokken naar de lift naar boven. De toren is de op een na hoogste toren ter wereld. Op 445 meter hebben ze een glazen vloertje gemaakt:

Uiteraard een lading winkels met Sky Tree spul eromheen...

 
 

... maar dat mag de pret niet drukken.
Een uurtje nadat we aankwamen stonden we alweer beneden, dus toen maar naar Shibuya gegaan. De drukste kruising ter wereld was redelijk dood op maandagmiddag:

Even bij Shibuya Hikarie gekeken; een winkelcentrum dat vorig jaar geopend was. Geinige taartjes in de vorm van uilen en lieveheersbeestjes:

's avonds hebben we tonkatsu gegeten in de buurt. Een stuk vlees met een gefrituurde korst eromheen. Geserveerd met een lading kool en witte rijst:

Daarna nog een beetje in de buurt rondom het hotel gelopen. We zitten in kabuki-cho, schijnbaar in de hoerenbuurt van Tokyo. Al hebben ze hier geen rooie lampjes, op het toegangspoortje na:

Achter het hotel ligt Golden Gai: zes kleine steegjes met 200 minuscule barretjes erin:

De meeste zijn maar een paar meter breed, met een bar waar hooguit 5 man aan kan zitten. Bizar om te zien. Niet echt uitnodigend om als toerist naar binnen te sjokken, maar wel leuk om een keer te zien...

Vanochtend eerst even naar Ueno geweest. Ze hebben sinds twee jaar weer pandaberen in de dierentuin hier en schijnbaar zijn ze er erg blij mee, want werkelijk overal zie je pandaspul.

Bij Ueno Toy Park hadden ze deze Michael Jackson's staan. Waar ze die zululippen en gigantische oorbel vandaan hebben weet ik niet, maar het lijkt nu meer op een lichte zwarte piet dan op MJ:

Bij een marktje op straat lagen deze stukken octopus. Schijnbaar liggen ze in een bak azijn te weken...

 

Aangezien dat er wel redelijk freaky uitzag maar voor de Mc gegaan. Wel de Japanse variant: Mc Teriyaki:

Om 13:00 had Valeri een workshop met Momolita. Hier konden ze nog lachen, maar het koste aardig wat inspanning :D

Uiteindelijk is ze van 1 tot 6 bezig geweest met het volgende resultaat:

's avonds naar de Mos Burger gegaan. Ze hadden daar vanaf vandaag een of andere vage nieuwe burger met blaadjes sla in plaats van een broodje:

Heel bizar en bijna niet normaal te eten aangezien alle saus er vrij snel langsheen druipt. Dus om de handen schoon te vegen nog maar een echte Mos Burger erachteraan geknald:

Ze hebben bij andere restaurants ook regelmatig speciale burgers. Binnenkort komt er bij Lotteria een om Evangelion 3 te promoten; da's schijnbaar een nieuwe animatiefilm:

In Shinjuku rijden ook opvallen wat promotietrucks rond, zoals deze,voor de nieuwe Gundams:

De komende paar dagen voorspellen ze lekker weer, maar vandaag is het belabberd in Tokyo.

Maar goed, we komen hier niet om binnen te zitten, dus paraplu gepakt en richting Nippori gegaan om stof te kopen.

Daarna door naar Akihabara, Electric Town. Met ladingen electronicawinkels, en speelgoedwinkels...

... en winkels waar Japanse mannetjes lopen op zoek naar dit soort spul:

In sommige winkels nog steeds wel Blythe spul, al lijkt het wel wat minder te worden dan de afgelopen jaren. 

's middags zijn we bij Anai geweest. Hij zou een workshop geven om te laten zien hoe hij de lollipop Blythes maakt. Zondag hadden we al een Blythe afgeleverd, waarvan La.TOMO d'r haren heeft vervangen door een zwarte weft:

Anai aan het werk met een dremel, om de mond te vormen:

Hij heeft een paar keer gezegd dat hij dit nog niet eerder in een workshop had gedaan, kwestie van indekken denk ik, voor als het fout zou gaan. Maar gelukkig viel het mee. Resultaat na twee uur werk:

En hier in de jurk die Valeri eerder had gemaakt met Momoko:

's avonds naar een okonomiyaki restaurant in Subnade geweest. Dit ondergrondse winkelcentrum zit vast aan Shinjuku JR. Wel zo handig als het regent : )


Het ziet er wat ranzig uit, maar dit kan je als het moet elke dag wel eten:

Vandaag met Momoko naar de Tokyo Hobby Show geweest. Deze beurs vindt elk jaar plaats op Odaiba, het kunstmatig eiland bij Tokyo. Aan de omgeving kon je zien dat je in de buurt begon te komen:

Buiten viel het nog mee met de drukte, maar eenmaal bij de hal bleken er flinke rijen te staan. Al met al toch ruim een uur staan wachten voor we een kaartje konden kopen.

In de hal zelf merkte je niet zo heel veel meer van de drukte, omdat het allemaal zo gigantisch groot is. Een paar honderd kramen vol met hobbyzooi. Zoals deze lekkere sandwiches, gemaakt van klei!

Dit was heel bizar spul; zilverklei. Schijnbaar kan je daarmee je eigen zilveren voorwerpen kleien. Even bakken in de oven en klaar:

Uiteraard wordt er op zo'n beurs ook wat gegeten. Gundam Tofu bijvoorbeeld:

Smaakte best aardig, maar dat kwam vooral door de saus volgens mij. De dumplings die ze hier verkochten smaakten een stuk beter:

Het was wel handig dat Momoko mee was, want die kon mooi wat dingen vertalen. Wat er in die dumplings zat bijvoorbeeld. Ze kende ook aardig wat mensen op de beurs. Bij Obitsu kregen we daardoor een lading van deze dingen mee:

Na de beurs zijnwe nog even bij Divercity gaan kijken bij de grote Gundam.

Vorige keer was dit net geopend en mocht je nog niet naar binnen. Nu wel. Op zich wel een aardig winkelcentrum, maar het is toch vooral leuk omdat die Gundam er staat. Binnen bij de Mc een Mc Flurry Green Tea gehaald. Dit was op zich best te eten, maar die smaak blijft de rest van de dag in je mond hangen...


Maar na een portie takoyaki was dat probleem ook opgelost:


Morgen gaan we richting Osaka, waar we een week zullen blijven.

Vandaag van Tokyo naar Osaka gereisd met de Shinkansen. De treinen die nu rijden gaan 300 km/uur, maar ze zijn al aan het testen met een trein die 500 km/uur kan! Met deze L0 Shinkansen kan je straks in iets meer dan 1 uur van Tokyo naar Osaka (nu 3:10):

Een kwallentank op Shinagawa Station, met kwalletjes van een centimeter of 5 groot. Die schijn je ook voor thuis te kunnen krijgen, maar zal wel lastig worden bij de douane:

's middags een beetje in de buurt rondgelopen. Allebei behoorlijk afgemat door het rondrennen door Tokyo. Morgen maar eens aan Osaka beginnen : )

Meloenmelk, bij Family Mart:

Giraf op een gebouw, in Osaka:

Zonnig in Osaka. Toch wel de leukste stad van Japan.
 

Vandaag rondom Umeda Station rondgelopen. Het hangt daar van shopping centers aan elkaar. In de Hankyu stonden mensen in van die Disneylandrijtjes te wachten tot ze een paar stokjes met chocola mochten kopen. Bizar hoeveel Japanners lijken te houden van wachten. Presentatie is alles hier; kleed je spullen mooi aan en ze kopen het.
 

Volk in Osaka loopt er duidelijk anders bij dan in Tokyo. Deze Adidas schoenen verkopen ze wel op meer plaatsen, maar hier kijken ze je niet vreemd aan als je erop rond zou lopen:

In de Hankyu wilde Valeri naar het Carel Capek Tea Museum, dat op de 7e verdieping zou moeten zitten. Wij de hele afdeling afstruinen, maar nergens te vinden. Dus toen toch maar eens gaan "vragen". Uiteindelijk bleek het om 3 stellingen in een warenhuis te gaan. Dat bedoel ik; presentatie. Maakt niet uit of je 3 stellingen hebt. Als jij vindt dat het museumwaardig is, dan noem je het zo:

's middags zijn we het HEP 5 gebouw in gegaan. Op de bovenste verdieping staat een reuzenrad, waarvan het hoogste punt op 106 meter is:

De hal van het gebouw is ook wel geinig, met 2 gigantische rode walvissen:

De metro in Osaka, waar ze vreemd genoeg rechts op de roltrappen staan. Kwestie van eigenwijs doen denk ik: staan ze in Tokyo links, dan doen wij het mooi niet:

Aan het eind van de middag zijn we naar Amerikamura gelopen. Rondom dit pleintje is altijd wel wat te doen. Een hoop Japans volk komt hier samen om een beetje te hangen...

... en te eten. Ze hadden dit keer nieuwe extra lange frieten:

Na een kwartier lang een irritante Amerikaan met zijn lelijke zoontje te hebben weggekeken konden we eindelijk zelf op hun plek gaan zitten. Mooi een beetje mensen kijken:

Daarna nog even staan kijken bij een DJ van Red Bull en toen was het wel weer mooi geweest...

Zondag, zonnig. Mooie dag om naar een waterval in de buurt te gaan. Minoo Park ligt een stukje ten noorden van Osaka en je kunt er met een bus naartoe. Vanaf het station is het dan ongeveer 3 kilometer lopen tot je bij de waterval bent. Langs de hele weg naar boven zitten winkeltjes die allerlei spul dat te maken heeft met herfstbladeren verkopen. Vrijwel overal verkopen ze Momiji Tempura: gebakken esdoornbladeren:

Er zit wat sesamzaad bij ingebakken en het deeg is vrij zoet, dus dat is best goed te eten.
Onderweg naar boven kom je langs een oude tempel...

... en links en rechts bergen met groene esdoorns erop:

Na 40 minuten lopen kom je dan eindelijk aan de top. Een aardig eind lopen dus, maar de waterval was zeker alle moeite waard:

Voor Japanners is dit schijnbaar ook een populair zondagsuitje. Familie bij elkaar, koters mee...

... en eten natuurlijk. Al was dat boven ook voldoende te koop. Zelf eerst deze gebakken intvisjes geprobeerd:

En toen zag ik al zo'n freaky visje staan, maar wist niet 'wat' je ervan kon opeten. Even gewacht tot een Japanner zo'n ding bestelde en gekeken wat die ermee deed; alles opeten behalve de kop en staart schijnbaar. Volgens de vrouw achter het kraampje kon jet het hele ding opeten, maar dat leek me meer iets voor gevorderden.

De toeristenfoto met de waterval:

Vanaf de waterval zijn we naar Esaka gegaan, omdat Valeri stof moest hebben. Otsakuya, 5 verdiepingen vol:

In de metro hebben ze hier soms geinige reclames. Blijkbaar is er van NEC nu een telefoon met 2 grote schermen erop. Had bij Yodobashi nog lopen zoeken, maar kon ze niet vinden:

En van Kirin maken ze reclame voor bier met een wel heel lompe schuimlaag erop, schijnbaar komt die uit een ijsmachine. En ze hebben iets dat lijkt op een biercocktail:

's avonds het ondergrondse winkelcentrum ingedoken om te eten....

En daarna nog even door Shinsaibashi gelopen. Op de hoek van de straat stond een klein busje met versterker en boxen erin, en net ervoor stonden 3 gasten een beetje muziek te maken:


Ook het pleintje bij Amerikamura was weer druk. Vanavond stonden er een paar Japanners met dikke lowriders:
 





Daarna nog even bij een nieuwe Scandinavische winkel gekeken: Tiger Copenhagen ofzo. Volgens mij net geopend, want het was er belachelijk druk binnen.


Tot slot bij de Daiso langsgegaan; 3 verdiepingen van deze 100 Yen winkel. Veeeeel aanbiedingen dus, maar ook veel zooi : )

Vanochtend zijn we met de trein van Osaka naar Kyoto gegaan. Met de Shinkansen kan het in 15 minuten, maar wij hadden een stoptrein, dus duurde het 40 minuten. Onderweg zie je dan wel leuke dingen, zoals de Meiji chocoladefabriek:

We waren rond 11 uur bij Kyoto Station. Eerst even gekeken bij de grote BIC Camera Store bij het station. Ze hadden hier geinige kleine bluetoothluidsprekertjes van Sony. Zat verrassend goed geluid in, voor zulke kleine dingen:

Het was buiten een graad of 24, maar in de zon was het al aardig zweten, Helemaal omdat Kyoto nogal heuvelig is.


Om af te koelen bij Doutor maar een voorjaarscake met een yoghurtmilkshake gehaald:

Van de week hadden we bij First Kitchen deze hamburgers gehaald. Een spaghetti- en chilisausburger. Erg lekker, maar in dat restaurant stonk het alsof er iemand had lopen kotsen : (

Verder in Kyoto een beetje de toeristen gevolgd naar het park en de bijbehorende tempels. Onderweg een paar winkels in geweest voor de gein...

... en omdat het zo warm was. Ze hebben hier een overdekte winkelstraat. Dacht eerst dat het tegen de regen was, maar het lijkt erop dat dat in de zomer ook wel handig is tegen de zon. Je ziet sowieso veel Japanners met parapluutjes en zonnekappen op lopen als de zon schijnt.

Uitzicht over de rivier bij Kyoto:


Nieuwe auto voor een oude tempel.


Vandaag waren er echt heel veel meisjes in komono te zien. Misschien omdat het mooi weer was ofzo? Een Japanse variant van rokjesdag in Nederland... Een paar bij een tempelpoort:


Vier op een rij:


Toeristen als Maiko:

En nog een setje van vier:

In het park verkochten ze geglazuurde aardbeien. Het leek erop alsof ze in siroop gedoopt waren, maar bleek dus snoeihard te zijn, als een lollie ofzo. Wel lekker, maar kan als we thuis zijn meteen de tandarts bellen:

Op weg naar boven werd het hoe langer hoe drukker. Je vraagt je af waar al die mensen vandaan komen. Moeten ze niet werken op maandag?

Langs de straat verkopen ze ook hier weer wat vage dingen. Zoals deze: gezuurde komkommers. Smaakte best lekker, al leek het erop dat er ook een vleugje thee bij in zat:

Snoepjes, in de vorm van kleine lunchbakjes:


Paraplu's die als ze nat worden een plaatje laten zien:


En dan, na een paar honder meter heuvel op, en door massa's mensen te zijn geworsteld, kom je aan de top... Bij Kiomizudera:

Een mooi stukje klimmen in het altijd mooie Kyoto. Maar tegen een uur of 15:00 vonden we het mooi geweest. Dus hop de trein in en terug naar Osaka...

Later!

Vanochtend een dagje regen in Osaka. Maar gelukkig betekent dat hier alleen dat je met je paraplu naar de metro moet lopen. Daarna kan je de overdekte winkelstraat in en loop je verder droog.

We zijn van Namba terug gelopen naar Shinsaibashi Station. Onderweg de Glico Man...

 

 ... en een geinige winkel met Lolita outfits. Al zie je ze hier niet heel veel in rondlopen:

's avonds zijn we naar een Korean BBQ gegaan. Ik had op internet gelezen dat ze hier Engels spraken en gratis wi-fi hadden, dus dat kwam goed uit. Je krijgt in het begin 19 verschillende items en daarna kan je onbeperkt stukken bijbestellen. De meest aparte waren Rundermaag, runderhart en runderdarm:

We hadden de iPad meegenomen en konden ondertussen mooi de kroning volgen:

In Japan was 's ochtends de kroonprinses op het nieuws. Schijnbaar heel bijzonder, omdat ze bijna nooit mee gaat op dit soort reizen. Ze heeft tot nu toe geen mannelijke troonopvolger kunnen produceren, dus dan komt er aardig wat druk op je te staan. In 2006 heeft ze een tijdje op Het Loo in Apeldoorn gezeten om bij te komen. En nu waren ze er nu in Amsterdam dus ook bij:

Al met al toch wel leuk om het vanaf hier te hebben kunnen volgen!

Vanaf Osaka is het maar een klein stukje naar Kobe. En aangezien we een railpass hebben zijn we daar vandaag maar eens naartoe gegaan. Bij het Shin-Nagata station staat een 18 meter hoog standbeeld van Ironman Tetsujin 2. Het beeld is hier neegezet op de 15e verjaardag van de grote aardbeving van Kobe (in 1995).

Vanaf Kobe Station zijn we naar Meriken Park gelopen. Dit park ligt aan het water en ook hier vind je een gedenkteken aan de grote aardbeving van 1995 waarbij 4600 inwoners van Kobe omgekomen zijn:

Via Chinatown zijn we vervolgens naar Sorakuen gelopen.

Sorakuen is een traditionele Japanse tuin. De tuin stamt uit 1885 en was onderdeel van het huis van een voormalig burgemeester van Kobe, maar werd in 1941 vrijgegeven voor het publiek.

Na de tuin was het een stukje klimmen naar Kitano-cho. In dit wijkje staan veel huizen waar vroeger buitenlandse handelaren en diplomaten woonden. 

Ze hadden ook een Nederlands huisje, maar je moest betalen om binnen te kijken. Aangezien alle Japanners ook alleen maar rondliepen en niet naar binnen gingen, hebben wij dat ook niet gedaan. Ik heb niet het idee dat we veel gemist hebben. Een grote klomp met een fiets, zo zien ze ons:

Omdat dit allemaal nog niet hoog genoeg was zijn we naar het beginstation van de Kobe Ropeway gelopen. Ook hiervoor moest je eerst weer een aardig stukje bergop lopen. En dan kon je met een kabelbaantje naar een specerijentuin en uitzichtspunt op de berg:

Boven hadden ze een warm voetenbadje waar je even kon bijkomen:

De Nunobiki Herb Garden is de grootste van Japan en ze hebben hier honderden soorten specerijen en bloemen:

Het leek me een goed plan om van boven naar beneden terug te lopen. Op de kaart zag het eruit als een klein stukje lopen (600 meter), maar dat viel toch wel tegen. De weg slingerde de halve berg langs en het liep de hele tijd stijl af, zodat je op moest letten waar je liep. Toen we bijna beneden waren kwamen we nog wel langs een 40 meter hoge waterval, dus dat was mooi:

Maar we waren blij toen we na ruim een uur lopen eindelijk beneden waren. Wisten niet hoe snel we de Shinkansen terug naar Osaka moesten nemen:

Nog moe van al het lopen gisteren. Dus een beetje rustig aan gedaan vandaag. Eerst naar Tennoji, waar een ABC Craft Store zit.

Na hier een uurtje rondgekeken te hebben zijn we naar Tsuruhashi gegaan. Hier zit Korean Town. En dat klinkt een stuk spannender dan het is: een soort overdekte markt, met allemaal rotzooi en eten, zoals in Beverwijk.

Na de zoveelste kraam met vis hadden we het snel gezien en toen maar terug gegaan naar Shinsaibashi.


Nog even gekeken Tokyu hands en toen alvast wat spul bij elkaar geraapt voor morgen. Om 11 uur met de Shinkansen terug naar Tokyo voor een laatste week daar...

Vandaag nog een lekker broodje gegeten: Toy Story brood met witte chocola en meloenpasta erin:


In een winkel stond een geinige pandamok, maar nu ik de foto ervan terugzie lijkt het alsof de panda je kop koffie aan het humpen is. Niet echt een lekker idee:

Vandaag terug naar Tokyo. Schijnbaar is Golden week begonnen; een week waarin Japanners een paar feestdagen achter elkaar hebben. We konden daardoor pas om 11:00 met de trein weg uit Osaka. Op zich niet zo heel erg, maar 't was wel ff zweten (eerst deden ze bij Japan Rail alsof alles weleens vol zou kunnen zijn). Maar goed, we hebben de trein gehaald.

Op het station van Osaka nog even een bentobak gehaald voor onderweg. Dat doen ze hier allemaal. Japanners in de trein zaten om 11 uur al meteen aan het bier :D

Wij hielden het bij bento en basketball; NBA playoffs zijn begonnen en die wedstrijden die in de VS 's avonds worden uitgezonden zijn hier mooi 's ochtends. Kwam goed uit dus:

45 minuten voor Tokyo zowaar Mount Fuji weer een keer gezien. Op de heenweg zat ie vrolijk in de wolken.... Ik stond zelf op het balkon om wat foto's te kunnen maken. Valeri werd door twee Japanners geroepen dat die berg te zien was. Ze stonden zelfs even op van hun plek zodat ze het vanaf daar kon bekijken. Te aardig, al die gasten hier!

Tegen 15:00 kwamen we aan bij het hotel in Shinjuku. Even de spullen gedumpt en toen maar op pad gegaan. Bij Shinjuku Station vloog een zeppelin rond. Geen idee waarvoor ie diende, maar zag er leuk uit:

We zijn met de metro naar Shibuya gegaan om te kijken bij Junie Moon. Het schijnt dat je daar binnen geen foto's mag maken, dus dat heb ik ook niet gedaan...

... vreemd genoeg stond er wel een panoramafoto op m'n telefoon toen we weer buiten stonden. iPhone, it's magical.

Vlakbij Junie Moon stond een geinig gebouw. Had er een foto van op internet gezien, dus daar zijn we ook meteen maar even langsgelopen:

Daarna wilden we gaan eten bij Slappy Cakes; een pannenkoekenhuis uit de VS dat hier net was geopend. Wij dus vrolijk erheen gesjokt. Bleek er een dikke wachtrij voor de deur te zitten. Japanners houden bijna net zoveel van het wachten als van het eten, lijkt het. Wij niet, dus toch maar doorgesjokt naar First Kitchen, voor een spaghettisaus burger. Op weg erheen stond er op straat een meisje te zingen:

En een fimpje:


Ook in Shinjuku was het enorm druk, foto vanuit First Kitchen:

Vanochtend om 08:15 de deur uitgegaan richting Kichijoji. Nike zou een retro Jordan V en Charles Barkley schoenen releasen vandaag en ik wilde weleens zien hoe dat er in Japan aan toegaat. Komen we op het station aan, gaat de trein niet; allemaal mannetjes op het spoor die zooi bij elkaar aan het rapen zijn. Zo te zien niemand gewond, maar misschien licht geraakt door een trein ofzo.

Net voor half 10 kwamen we bij Nike aan. Er stond een kleine rij voor de deur. Om half tien telden ze hoeveel mensen er stonden en die mochten dan lootjes trekken om te bepalen in welke volgorde je een uur later naar binnen mocht. Prima geregeld:

Valeri had no. 9 en ik zelf no. 19. Een uurtje later teruggekomen en toen stond er denk ik een man of 20. Paar Amerikaanse soldaten die hier gestationeerd waren vertelden dat er bij Nike Harajuku meestal een man of 200 staat en dat dit een onbekendere zaak was. 

Een paar honderd meter verderop in de straat zit een theewinkel van Karel Capek, dus daar zijn we meteen maar even heengelopen:

Kichijoji is wel een geing wijkje. Veel kleine winkeltjes met handgemaakte spullen:

En Chara Park, met een Kiddyland vol met Hello Kitty, Nijntje, etc... Dit soort spul:

Aan de zuidkant van Kichijoji Station zit een schoenenwinkel: Skit, waar ze allemaal oude en zeldzame sneakers verkopen. Van de eerste Air Jordans tot Air Yeezy 2's:

Op weg terug naar Shinjuku zijn we naar Nakano Broadway gegaan om te kijken wat ze nog aan Blythes hadden staan. Dat viel een beetje tegen vergeleken met een jaar geleden. Ze hadden wel een lading oude staan, varierend in prijs van 350 tot 1000 euro:

In Nakano hadden ze verder nog wel wat leuke dingen, zoals deze gekleurde vissen op sterk water:

En een showroom met Murakami kunstwerken:

Maar ja, dat gaat allemaal niet in de koffer passen natuurlijk. Bij Lotteria in Nakano hing nog een mooie poster met een 9-laags cheeseburger erop. 10 euro met een of andere vork uit een film erbij:

's avonds een paar restaurants afgelopen om te kijken of je hier ook ergens Korean BBQ kon krijgen. Maar nergens een Engelse kaart en met die ingewanden die ze hier serveren wil je dat wel even vantevoren kunnen checken :D

Vandaag maar weer een keer Tonkatsu gegeten. Als bijgerecht tamagoyaki; een opgerold gebakkken eitje met iets erbij dat leek op gepureerde bloemkool:

Was trouwens best te eten, maar de rest was lekkerder:

De dag van de Doll Show. Om 8 uur de deur uitgegaan zodat we rond 9 uur bij de hal stonden. Zo door naar boven en toen kon het opbouwen beginnen:

Om 11 uur ging de zaal open. Mensen buiten stonden toen al een uur of drie in de rij:

Dutch Blythe Fashion stand:

De kraam van Momolita:

En een panoramafoto, om een idee te geven hoe groot het daar is. Dit was op de vierde verdieping. 3 en 5 waren ook nog vol:

Klokslag 4 uur was het hele gebeuren afgelopen en begonnen ze meteen met inpakken van de spullen. Japanse handelaren konden alles zo in een doos gooien en die laten ze dan gewoon naar zichzelf opsturen. Schijnbaar beter geregeld daar dan bij ons met Post NL.

Na de dollshow zijn we met Momoko Okonomiyaki gaan eten en nu aan het bijkomen in het hotel. Nog 3 dagen Tokyo...

Vanochtend zijn we naar Harajuku gegaan. Het is heerlijk weer hier, bijna te warm. Bij Harajuku Station was het meteen al druk:

En in de winkelstraten werd het niet veel beter. Maar goed, dat hoort er ook een beetje bij in Japan. Je bent hier vrijwel nooit ergens alleen:


Als de zon een beetje begint te schijnen zie je ze opeens met dit soort dingen lopen. We vroegen ons al af wat daar het nut van was, maar het blijken dus armbeschermers tegen de zon te zijn:


In Harajuku een beetje rondgestruind en bij wat winjels gekeken. D'r zit een grote Daiso 100 Yen winkel, daar hadden ze Panda Pocky sticks:

En er zit sinds kort een Barbiewinkel. Sjacherijnig volk daarbinnen, heel apart. Je mocht er geen foto's nemen. Denk dat ze bang waren dat hun sjacherijnige hoofdjes op internet zouden belanden ofzo...

Wachten, wachten, wat houden ze hier van wachten. Bij Eggs 'n Things, een Hawaiiaans pannekoekenhuis, stonden ze gewoon met meer dan 50 man in de rij te wachten op een tafel. Niet te geloven. Je staat zo een uur in de rij voor een pannekoekje...

... zelf niet gedaan natuurlijk. Wij zijn naar Ikebukuro gegaan. Ook daar was het druk:

Je ziet hier in heel veel winkels zwarte beren met rooie wangen. Dit blijkt Kumamon te zijn, een mascotte van Kumamoto Prefecture, helemaal in Zuid-Japan. In 2010 verzonnen om toeristen naar die regio te lokken, maar nu in heel Japan populair:

In Sunshine City was een mini tentoonstelling over ruimtevaart. Met een NASA-pak waar je in kon staan, dus toe maar dan:

Buiten stond een andere mascotte, geen idee waar die voor was:

's avonds bij de Subway een broodje gehaald, met een Melon Float erbij; mierzoete frisdrank met vanilleijs erin. Dit moet in Japan trouwens bruin brood voorstellen. Het enige dat er bruin aan is is de buitenkant, want van binnen is al het brood hier een fluffy witte bende:

Bij de supermarkt nog even wat drinken ingeslagen... en wat Disneycharacters geholpen in de romantiek...

... al bleek Mickey een beetje ranzig te zijn:

's avonds bij Times Square naar de Yuzawaya geweest; een gigantische stoffenwinkel, maar je mag maar 23 kilo meenemen in de koffer en die zit ondertussen al aardig vol...

De een na laatste dag. We waren deze vakantie nog niet in Ginza geweest, dus daar maar eens naartoe gegaan. Vorige keren namen we de metrolijn direct naar Ginza, maar dan zocht je je altijd scheel. Dus dit keer met de Yamanotelijn naar Tokyo Station gegaan en toen vanaf daar gelopen. Bij Tokyo Station zit Character Street: een straatje met een stuk of 15 winkels, elk met artikelen van een of ander figuurtje. Nijntje bijvoorbeeld:

D'r was ook een winkel met een stuk of 10 vage soorten Kit Kat. Deze, met bonenpasta. Ranzig!

In Ginza zitten grote winkels van over de hele wereld: Apple, Abercrombie & Fitch, Le Printemps, etc. En de Sony Showroom is hier, met wederom die gigantische 4K televisie:

En een 3D Personal viewer, al loop je behoorlijk voor lul met zo'n ding op je hoofd:

In Ginza zit ook Hakuhinkan Toy Park, waar ze altijd vage gadgets hebben. Zoals dit apparaat, waarmee je je iPad kunt laten poetsen. Al zat het demoscherm ondertussen behoorlijk onder de ronde krassen, dus ik vrees dat het niet werkt:

Ze verkochten ook een bieropschuimer: zet je dooie biertje erop, druk op de knop en hij wordt weer even opgefrist. Wat mij betreft moet je je bier gewoon niet de kans geven om dood te slaan, maar goed...

Sanrio heeft in Ginza een Sanrio World: een afdeling in een warenhuis vol met Sanrio spul:

Maar na 3 weken heb je die ook wel een heel eind gezien. 's avonds zijn we nog even naar Shibuya gegaan. Het was er nu wel behoorlijk druk op het kruispunt:

Bij Loft was een tentoonstelling van een gast die potloodpunten bewerkte. Knap gedaan, maar kost vast een hoop tijd:


Op het perron voor de Yamanotelijn was het aardig dringen geblazen. Ze stonden je nog net niet naar binnen te duwen, maar het scheelde niet veel meer:

Tijdens het wachten op de trein is er in ieder geval genoeg te zien...

... bij Family Mart nog even wat eten ingeslagen voor het ontbijt. Ze hadden nu weer Snoopy Pocky sticks. Misschien dat het in Nederland gewoon niet opvalt ofzo, maar hier lijkt het wel alsof ze alles met cartoons opleuken:

Nog meer Disney thee:

... nog 1 dag in Japan, maar dan ook wel weer toe aan een normale Nederlanse bruine boterham met kaas. Want hier is het qua brood elke dag niet veel meer dan 1 van de 20 varianten van fluffy sandwiches:

De laatste dag in Japan. We zijn naar Machida gegaan. Ze hebben hier een mega-Daiso. Of beter gezegd: die hadden ze. Flink lopen zoeken en het toen toch maar eens gevraagd. Bleek dat de Daiso nu een afdeling in een warenhuis was geworden. Nog steeds leuk, maar niet meer zo huge als voorheen. Op weg terug wilde ik bij een winkel in Yoyogi kijken. Maar ook hier dikke teleurstelling; het adres dat op de website stond bleek van een (gesloten) kantoor te zijn. Daar heb je dus ook weinig aan. Omdat het lekker weer was besloten we terug te lopen naar het hotel. Onderweg kwamen we deze gepimpte Bentley tegen:

En een manage, waar allemaal rijke stinkerd reden volgens mij, te zien aan de dikke wagens die er stonden. Wel mooi, zo vlakbij Shinjuku en toch heerlijk rustig:

De Tokyo brandweer, cool logo:

Moe van al het lopen een paar uur bijgekomen op de kamer en toen zijn we naar Akihabara gegaan, om voor de laatste keer Okonomiyaki te eten. Niet te geloven hoe gigantisch dat gebouw daar is:

Ze hadden een speciaal Sky Tree biertje. Kon er niks aan lezen, dus dacht eigenlijk dat je het glas mocht houden, maar dat leek toch niet de bedoeling (of ze hebben me opgelicht):

Okonomiyaki, met een extra omelet en wat knakworsten erbij:

Buitenkant van die toko. D'r is verder weinig aan te lezen, maar gelukkig hebben ze vaak wel een kaart waar je plaatjes op aanwijst.

Vanochtend om 7 uur bij het hotel weggegaan. Om 11:00 met British Airways naar Londen. De vlucht viel op zich wel mee, maar 12 uur vliegen is toch wel een enorm eind. En als je dan vlak voordat je er bent ook gewoon Amsterdam op de kaart ziet staan, dan valt het wel tegen.

Op Heathrow hadden we 3 uur de tijd. En toen uiteindelijk om 20:00 weer in Nederland.

Aangezien het hemelvaartsdag was en de treinen dus niet zo vaak reden kwamen we om 23:00 thuis. 23 uur gereisd vandaag. Kapot.