Harajuku & Ikebukuro

Vanochtend zijn we naar Harajuku gegaan. Het is heerlijk weer hier, bijna te warm. Bij Harajuku Station was het meteen al druk:

En in de winkelstraten werd het niet veel beter. Maar goed, dat hoort er ook een beetje bij in Japan. Je bent hier vrijwel nooit ergens alleen:


Als de zon een beetje begint te schijnen zie je ze opeens met dit soort dingen lopen. We vroegen ons al af wat daar het nut van was, maar het blijken dus armbeschermers tegen de zon te zijn:


In Harajuku een beetje rondgestruind en bij wat winjels gekeken. D'r zit een grote Daiso 100 Yen winkel, daar hadden ze Panda Pocky sticks:

En er zit sinds kort een Barbiewinkel. Sjacherijnig volk daarbinnen, heel apart. Je mocht er geen foto's nemen. Denk dat ze bang waren dat hun sjacherijnige hoofdjes op internet zouden belanden ofzo...

Wachten, wachten, wat houden ze hier van wachten. Bij Eggs 'n Things, een Hawaiiaans pannekoekenhuis, stonden ze gewoon met meer dan 50 man in de rij te wachten op een tafel. Niet te geloven. Je staat zo een uur in de rij voor een pannekoekje...

... zelf niet gedaan natuurlijk. Wij zijn naar Ikebukuro gegaan. Ook daar was het druk:

Je ziet hier in heel veel winkels zwarte beren met rooie wangen. Dit blijkt Kumamon te zijn, een mascotte van Kumamoto Prefecture, helemaal in Zuid-Japan. In 2010 verzonnen om toeristen naar die regio te lokken, maar nu in heel Japan populair:

In Sunshine City was een mini tentoonstelling over ruimtevaart. Met een NASA-pak waar je in kon staan, dus toe maar dan:

Buiten stond een andere mascotte, geen idee waar die voor was:

's avonds bij de Subway een broodje gehaald, met een Melon Float erbij; mierzoete frisdrank met vanilleijs erin. Dit moet in Japan trouwens bruin brood voorstellen. Het enige dat er bruin aan is is de buitenkant, want van binnen is al het brood hier een fluffy witte bende:

Bij de supermarkt nog even wat drinken ingeslagen... en wat Disneycharacters geholpen in de romantiek...

... al bleek Mickey een beetje ranzig te zijn:

's avonds bij Times Square naar de Yuzawaya geweest; een gigantische stoffenwinkel, maar je mag maar 23 kilo meenemen in de koffer en die zit ondertussen al aardig vol...

Doll Show 37

De dag van de Doll Show. Om 8 uur de deur uitgegaan zodat we rond 9 uur bij de hal stonden. Zo door naar boven en toen kon het opbouwen beginnen:

Om 11 uur ging de zaal open. Mensen buiten stonden toen al een uur of drie in de rij:

Dutch Blythe Fashion stand:

De kraam van Momolita:

En een panoramafoto, om een idee te geven hoe groot het daar is. Dit was op de vierde verdieping. 3 en 5 waren ook nog vol:

Klokslag 4 uur was het hele gebeuren afgelopen en begonnen ze meteen met inpakken van de spullen. Japanse handelaren konden alles zo in een doos gooien en die laten ze dan gewoon naar zichzelf opsturen. Schijnbaar beter geregeld daar dan bij ons met Post NL.

Na de dollshow zijn we met Momoko Okonomiyaki gaan eten en nu aan het bijkomen in het hotel. Nog 3 dagen Tokyo...

Kichijoji & Nakano

Vanochtend om 08:15 de deur uitgegaan richting Kichijoji. Nike zou een retro Jordan V en Charles Barkley schoenen releasen vandaag en ik wilde weleens zien hoe dat er in Japan aan toegaat. Komen we op het station aan, gaat de trein niet; allemaal mannetjes op het spoor die zooi bij elkaar aan het rapen zijn. Zo te zien niemand gewond, maar misschien licht geraakt door een trein ofzo.

Net voor half 10 kwamen we bij Nike aan. Er stond een kleine rij voor de deur. Om half tien telden ze hoeveel mensen er stonden en die mochten dan lootjes trekken om te bepalen in welke volgorde je een uur later naar binnen mocht. Prima geregeld:

Valeri had no. 9 en ik zelf no. 19. Een uurtje later teruggekomen en toen stond er denk ik een man of 20. Paar Amerikaanse soldaten die hier gestationeerd waren vertelden dat er bij Nike Harajuku meestal een man of 200 staat en dat dit een onbekendere zaak was. 

Een paar honderd meter verderop in de straat zit een theewinkel van Karel Capek, dus daar zijn we meteen maar even heengelopen:

Kichijoji is wel een geing wijkje. Veel kleine winkeltjes met handgemaakte spullen:

En Chara Park, met een Kiddyland vol met Hello Kitty, Nijntje, etc... Dit soort spul:

Aan de zuidkant van Kichijoji Station zit een schoenenwinkel: Skit, waar ze allemaal oude en zeldzame sneakers verkopen. Van de eerste Air Jordans tot Air Yeezy 2's:

Op weg terug naar Shinjuku zijn we naar Nakano Broadway gegaan om te kijken wat ze nog aan Blythes hadden staan. Dat viel een beetje tegen vergeleken met een jaar geleden. Ze hadden wel een lading oude staan, varierend in prijs van 350 tot 1000 euro:

In Nakano hadden ze verder nog wel wat leuke dingen, zoals deze gekleurde vissen op sterk water:

En een showroom met Murakami kunstwerken:

Maar ja, dat gaat allemaal niet in de koffer passen natuurlijk. Bij Lotteria in Nakano hing nog een mooie poster met een 9-laags cheeseburger erop. 10 euro met een of andere vork uit een film erbij:

's avonds een paar restaurants afgelopen om te kijken of je hier ook ergens Korean BBQ kon krijgen. Maar nergens een Engelse kaart en met die ingewanden die ze hier serveren wil je dat wel even vantevoren kunnen checken :D

Vandaag maar weer een keer Tonkatsu gegeten. Als bijgerecht tamagoyaki; een opgerold gebakkken eitje met iets erbij dat leek op gepureerde bloemkool:

Was trouwens best te eten, maar de rest was lekkerder:

Druk Tokyo

Vandaag terug naar Tokyo. Schijnbaar is Golden week begonnen; een week waarin Japanners een paar feestdagen achter elkaar hebben. We konden daardoor pas om 11:00 met de trein weg uit Osaka. Op zich niet zo heel erg, maar 't was wel ff zweten (eerst deden ze bij Japan Rail alsof alles weleens vol zou kunnen zijn). Maar goed, we hebben de trein gehaald.

Op het station van Osaka nog even een bentobak gehaald voor onderweg. Dat doen ze hier allemaal. Japanners in de trein zaten om 11 uur al meteen aan het bier :D

Wij hielden het bij bento en basketball; NBA playoffs zijn begonnen en die wedstrijden die in de VS 's avonds worden uitgezonden zijn hier mooi 's ochtends. Kwam goed uit dus:

45 minuten voor Tokyo zowaar Mount Fuji weer een keer gezien. Op de heenweg zat ie vrolijk in de wolken.... Ik stond zelf op het balkon om wat foto's te kunnen maken. Valeri werd door twee Japanners geroepen dat die berg te zien was. Ze stonden zelfs even op van hun plek zodat ze het vanaf daar kon bekijken. Te aardig, al die gasten hier!

Tegen 15:00 kwamen we aan bij het hotel in Shinjuku. Even de spullen gedumpt en toen maar op pad gegaan. Bij Shinjuku Station vloog een zeppelin rond. Geen idee waarvoor ie diende, maar zag er leuk uit:

We zijn met de metro naar Shibuya gegaan om te kijken bij Junie Moon. Het schijnt dat je daar binnen geen foto's mag maken, dus dat heb ik ook niet gedaan...

... vreemd genoeg stond er wel een panoramafoto op m'n telefoon toen we weer buiten stonden. iPhone, it's magical.

Vlakbij Junie Moon stond een geinig gebouw. Had er een foto van op internet gezien, dus daar zijn we ook meteen maar even langsgelopen:

Daarna wilden we gaan eten bij Slappy Cakes; een pannenkoekenhuis uit de VS dat hier net was geopend. Wij dus vrolijk erheen gesjokt. Bleek er een dikke wachtrij voor de deur te zitten. Japanners houden bijna net zoveel van het wachten als van het eten, lijkt het. Wij niet, dus toch maar doorgesjokt naar First Kitchen, voor een spaghettisaus burger. Op weg erheen stond er op straat een meisje te zingen:

En een fimpje:


Ook in Shinjuku was het enorm druk, foto vanuit First Kitchen:

Laatste dag Osaka

Nog moe van al het lopen gisteren. Dus een beetje rustig aan gedaan vandaag. Eerst naar Tennoji, waar een ABC Craft Store zit.

Na hier een uurtje rondgekeken te hebben zijn we naar Tsuruhashi gegaan. Hier zit Korean Town. En dat klinkt een stuk spannender dan het is: een soort overdekte markt, met allemaal rotzooi en eten, zoals in Beverwijk.

Na de zoveelste kraam met vis hadden we het snel gezien en toen maar terug gegaan naar Shinsaibashi.


Nog even gekeken Tokyu hands en toen alvast wat spul bij elkaar geraapt voor morgen. Om 11 uur met de Shinkansen terug naar Tokyo voor een laatste week daar...

Vandaag nog een lekker broodje gegeten: Toy Story brood met witte chocola en meloenpasta erin:


In een winkel stond een geinige pandamok, maar nu ik de foto ervan terugzie lijkt het alsof de panda je kop koffie aan het humpen is. Niet echt een lekker idee:

Kobe

Vanaf Osaka is het maar een klein stukje naar Kobe. En aangezien we een railpass hebben zijn we daar vandaag maar eens naartoe gegaan. Bij het Shin-Nagata station staat een 18 meter hoog standbeeld van Ironman Tetsujin 2. Het beeld is hier neegezet op de 15e verjaardag van de grote aardbeving van Kobe (in 1995).

Vanaf Kobe Station zijn we naar Meriken Park gelopen. Dit park ligt aan het water en ook hier vind je een gedenkteken aan de grote aardbeving van 1995 waarbij 4600 inwoners van Kobe omgekomen zijn:

Via Chinatown zijn we vervolgens naar Sorakuen gelopen.

Sorakuen is een traditionele Japanse tuin. De tuin stamt uit 1885 en was onderdeel van het huis van een voormalig burgemeester van Kobe, maar werd in 1941 vrijgegeven voor het publiek.

Na de tuin was het een stukje klimmen naar Kitano-cho. In dit wijkje staan veel huizen waar vroeger buitenlandse handelaren en diplomaten woonden. 

Ze hadden ook een Nederlands huisje, maar je moest betalen om binnen te kijken. Aangezien alle Japanners ook alleen maar rondliepen en niet naar binnen gingen, hebben wij dat ook niet gedaan. Ik heb niet het idee dat we veel gemist hebben. Een grote klomp met een fiets, zo zien ze ons:

Omdat dit allemaal nog niet hoog genoeg was zijn we naar het beginstation van de Kobe Ropeway gelopen. Ook hiervoor moest je eerst weer een aardig stukje bergop lopen. En dan kon je met een kabelbaantje naar een specerijentuin en uitzichtspunt op de berg:

Boven hadden ze een warm voetenbadje waar je even kon bijkomen:

De Nunobiki Herb Garden is de grootste van Japan en ze hebben hier honderden soorten specerijen en bloemen:

Het leek me een goed plan om van boven naar beneden terug te lopen. Op de kaart zag het eruit als een klein stukje lopen (600 meter), maar dat viel toch wel tegen. De weg slingerde de halve berg langs en het liep de hele tijd stijl af, zodat je op moest letten waar je liep. Toen we bijna beneden waren kwamen we nog wel langs een 40 meter hoge waterval, dus dat was mooi:

Maar we waren blij toen we na ruim een uur lopen eindelijk beneden waren. Wisten niet hoe snel we de Shinkansen terug naar Osaka moesten nemen: